វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សយនៈ
នាម· noun [សៈ-យ៉ៈ-ណៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [សៈ-យ៉ៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទីឬកន្លែងដេក, ដំណេក; ការដេក, ឥរិយាបថដេក។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សយនា
Learner aid: noun · [សៈ-យ៉ៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទីឬកន្លែងដេក, ដំណេក; ការដេក, ឥរិយាបថដេក។
ទីឬកន្លែងដេក, ដំណេក; ការដេក, ឥរិយាបថដេក។
(រ.ស.) គ្រែសម្រាប់ស្ដេចផ្ទំ, ក្រឡាបន្ទំ។
ពេលដេក។
កន្លែងសម្រាប់ដេក។
(ម.ព. សយនកាល)។
ទីដេកនិងទីអង្គុយ (សេនាសនៈ)។
ឱកាសសម្រាប់ដេក; ពេលទំនេរសម្រាប់ដេក។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សយន, សំ. ឝយន)