វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សរណដ្ឋាន
នាម· noun [សៈ-រ៉ៈ-ណាត់-ឋាន]
Learner aid: noun · [សៈ-រ៉ៈ-ណាត់-ឋាន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទីសម្រាប់ជ្រកកោន, ទីសម្រាប់ពឹងពំនាក់អាស្រ័យដែលគួរដល់ការគោរពបូជា :
Learner aid: noun · [សៈ-រ៉ៈ-ណាត់-ឋាន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទីសម្រាប់ជ្រកកោន, ទីសម្រាប់ពឹងពំនាក់អាស្រ័យដែលគួរដល់ការគោរពបូជា :
ទីសម្រាប់ជ្រកកោន, ទីសម្រាប់ពឹងពំនាក់អាស្រ័យដែលគួរដល់ការគោរពបូជា :
“អាណាចក្រអង្គរជាសរណដ្ឋានដ៏ពិសិដ្ឋ, សរណដ្ឋានបុរាណខាងសាសនាព្រាហ្មណ៍។”