វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សរោជ
នាម· noun [សៈ-រ៉ោច] ឬ [សៈ-រ៉ោ-ជៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [សៈ-រ៉ោច] ឬ [សៈ-រ៉ោ-ជៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈូក។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សារោជ
Learner aid: noun · [សៈ-រ៉ោច] ឬ [សៈ-រ៉ោ-ជៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈូក។
ឈូក។
ផ្កាឈូក; ប្រើជា សរោជបុប្ផា ក៏បាន (សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ) :
“សរោជបុប្ផា រីកស្គុសស្គាយនា- ស្រះបោក្ខរណី ផ្ទៃស្រះទាំងមូល ទឹកថ្លាយល់ដី សឹងមានហ្វូងត្រី ហែបហែលរេរា។ ព្រះបាទបពិត្រ ទ្រង់ទតពិនិត្យ នូវហ្វូងមច្ឆា ទ្រង់ភ្នកនឹកដល់ កែវកល្យាណា ដែលព្រាត់ប្រាសគ្នា អស់កាលយូរលង់។”
(ព.កា. ប្រើជា សារោជ ក៏បាន)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. សរស៑; បា. សរ "ស្រះ; ត្រពាំង; បឹងតូច" + ជ "ដែលដុះ"; សរស៑ ឬ សរ > សរោ)