វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សស្ស
នាម· noun [ស័ស-សៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ស័ស-សៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សន្ទូង។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៧ ន័យនិយមន័យ
១
សន្ទូង។
២
ការស្ទូង, ការដកស្ទូង។
៣
អ្នកស្ទូង។
៤
(ម.ព. សស្សការ)។
៥
កាល, សម័យឬរដូវដកស្ទូង :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) សស្សសម័យ សស្សការច្រៀវច្រៃ ប្រញឹករាល់គ្នា ពុំហ៊ានបង្អង់ ឱ្យខុសវេលា ខ្លាចក្រែងសស្សា នឹងមានស្កកស្គឺ។”
៦
(ម.ព. សស្សសម័យ)។
៧
(ម.ព. សស្សកាល)។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.កា. ប្រើជា សស្សា ក៏បាន)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ឝស្យ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់