វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាក្សី
នាម· noun [សាក-សី]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [សាក-សី] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្មរ, បន្ទាល់ :
Learner aid: noun · [សាក-សី] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្មរ, បន្ទាល់ :
ស្មរ, បន្ទាល់ :
“សឹងមានសាក្សីបានដឹងបានឃើញផង។”
សាក្សីដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់, សាក្សីវៀច។
សាក្សីដែលអ្នកអាងដល់លបបព្ចោះមុនជាស្រេច។
សាក្សីដែលបានដឹងឮជាក់ប្រាកដ ទាំងមានអានុភាពអង់អាចផង។ ច្រើនប្រើក្នុងការសំបូងសង្រូង :
“សូមពួកទេវតាជាសាក្សីពេជ្រញាណរបស់ខ្ញុំ!ល។”
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. < សាក្សិន៑; បា. សក្ខី)