វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សាធ្វសាធុ

នាម· noun [សា-ធ្វៈ-សា-ធុ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [សា-ធ្វៈ-សា-ធុ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សប្បុរសនិងអសប្បុរស, អ្នកល្អនិងអ្នកអាក្រក់, អ្នកប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវនិងអ្នកប្រព្រឹត្តខ្ជីខ្ជា :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

សប្បុរសនិងអសប្បុរស, អ្នកល្អនិងអ្នកអាក្រក់, អ្នកប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវនិងអ្នកប្រព្រឹត្តខ្ជីខ្ជា :

ឧទាហរណ៍

“ពួកសាធ្វសាធុបើទុកជាច្រឡំគ្នា ក៏មិនយូរប៉ុន្មានដូចប្រេងលាយទឹក។”

២

(ម.ព. សាធ្វសាធុ)។

៣

(ម.ព. សាធ្វសាធុ) :

ឧទាហរណ៍

“(ព.កា.) សាធ្វសាធុជន ទោះសម្ពន្ធរួបរួមគ្នា យូរទៅគង់ឃ្លាតឃ្លា ព្រោះចរិយាផ្សេងដោយខ្លួន។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. < សាធុ "សប្បុរស" + អសាធុ "អសប្បុរស", ផ្លាស់ ឧ របស់ សាធុ ជា វ > សាធ្វ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់