វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សាសន

នាម· noun [សា-សៈ-ណៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [សា-សៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ពាក្យបណ្ដាំ, ពាក្យផ្ដាំផ្ញើ; ពាក្យប្រៀនប្រដៅ, ការប្រៀនប្រដៅ; សាសនា, លទ្ធិ; ពាក្យបង្គាប់, ការបង្គាប់បញ្ជា; ដំណឹង; សំបុត្រ; ពាក្យប្រកាស, ការប្រកាសប្រាប់; ការជឿស្ដាប់; ការដាក់ទណ្ឌកម្ម, ការផ្ចាលទោស; ការកែសម្រួល; ការគ្រប់គ្រង; ការត្រួតត្រា។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សាសនោ—សាសន—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២៩ ន័យ
១

ពាក្យបណ្ដាំ, ពាក្យផ្ដាំផ្ញើ; ពាក្យប្រៀនប្រដៅ, ការប្រៀនប្រដៅ; សាសនា, លទ្ធិ; ពាក្យបង្គាប់, ការបង្គាប់បញ្ជា; ដំណឹង; សំបុត្រ; ពាក្យប្រកាស, ការប្រកាសប្រាប់; ការជឿស្ដាប់; ការដាក់ទណ្ឌកម្ម, ការផ្ចាលទោស; ការកែសម្រួល; ការគ្រប់គ្រង; ការត្រួតត្រា។

២

កាលឬសម័យដែលឥតអំពីសាស្ដាដើមទៅហើយ នៅសល់តែសាសនា។

៣

កិច្ចឬក្រឹត្យក្នុងសាសនាឬរបស់សាសនា។

៤

(ម.ព. សាសនកិច្ច)។

៥

អ្នកនាំសំបុត្រ, អ្នកនាំដំណឹងឬពាក្យបណ្ដាំ។

៦

(ម.ព. សាសនទូត)។

៧

អ្នកប្រទូស្ដសាសនា។

៨

(ម.ព. សាសនទូសកៈ)។

៩

ធម៌ជាពាក្យប្រៀនប្រដៅ ក៏គឺសាសនានុះឯង។

១០

សំបុត្របញ្ជាក់ការយ៉ាងដាច់ខាត។

១១

ការប្រតិបត្តិតាមសាសនា។

១២

ដំណឹងសាសនា, ពង្សាវតារសាសនា។

១៣

(ម.ព. សាសនប្បដិបត្តិ)។

១៤

(ម.ព. សាសនប្បវត្តិ)។

១៥

មណ្ឌលសាសនា, សាសនាទាំងមូល។

១៦

ទីតាំងឬឫសគល់នៃសាសនា។

១៧

អ្នកប្រាជ្ញខាងការប្រកាសសាសនា។

១៨

(ម.ព. សាសនវិទ)។

១៩

វោហារបស់សាសនា, ពាក្យប្រើក្នុងសាសនា។

២០

សម្បត្តិសម្រាប់ទំនុកចម្រុងសាសនា។

២១

(ម.ព. សាសនកាល)។

២២

(ម.ព. សាសនទូត)។

២៣

(ម.ព. សាសនទូត)។

២៤

(ម.ព. សាសនហារិន)។

២៥

អាយុសាសនា គឺការឋិតនៅនៃសាសនា។

២៦

ការទំនុកបម្រុងសាសនា។

២៧

អ្នកទំនុកបម្រុងសាសនា។

២៨

(ម.ព. សាសនូបត្ថម្ភក៏)។

២៩

ដំបូន្មានក្នុងសាសនា។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា សាសនទូតី, សាសនហារិនី)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ឝាសន)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់