វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សាស្ត្រាស្លឹករឹត
នាម· noun [សាស-ស្ត្រា-ស្លឹក-រឹត]
Learner aid: noun · [សាស-ស្ត្រា-ស្លឹក-រឹត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គម្ពីរ តម្រា ក្បួនច្បាប់ផ្សេងៗដែលគេយកស្លឹកសំឡាញឬទ្រាំង កំពូលស្លឹកត្នោតជាដើម មកចៀរតម្រឹមគាបរឹតឱ្យស្លាប់សាច់ ទើបគេចារចងក្រងឱ្យទៅជាសាស្ត្រា :
