វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សិថិល

គុណនាម· adjective [សិ-ថិល]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: adjective · [សិ-ថិល] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ធូរ; រលុង; ស្រាល។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៣ ន័យ
១

ធូរ; រលុង; ស្រាល។

២

ការធូរថយឬការបន្ធូរបន្ថយ។

៣

សេចក្ដីគោរពយ៉ាងស្បើយ, យ៉ាងតោះតើយ។

៤

(ម.ព. សិថិលគារវៈ)។

៥

ដំណើរធូរថយឬដំណើរបន្ទូរបន្ថយ។

៦

មិត្តដែលរាប់អានគ្នាបន្តិចបន្តួច។

៧

(ម.ព. សិថិលមិត្ត)។

៨

សំឡេងធូរ; សូរស្រាល។

៩

(ម.ព. សិថិលានុសាសន៍)។

១០

ការប្រៀបប្រដៅ ឬពាក្យស្ដីប្រដៅ យ៉ាងធូរៗ, យ៉ាងស្រាលៗ, ព្រួលៗ។

១១

ការថ្វាយបង្គំ, សំពះសួរ, គំនាប់យ៉ាងស្បើយឬយ៉ាងតោះតើយ, យ៉ាងសោះអង្គើយ។

១២

ឱវាទយ៉ាងធូរៗ, យ៉ាងច្បោលៗ។

១៣

(ភាសា.) ព្យញ្ជនៈដែលមិនមានសូរ [h] ផ្សំជាមួយ។ ក្នុងភាសាបាលី សំស្ក្រឹត ព្យញ្ជនៈសិថិលជាព្យញ្ជនៈទី១និងទី៣ក្នុងវគ្គទាំង៥រួមមាន១០តួ គឺ ក[k], គ[g], ច[c] ជ[j], ដ[t], ឌ[d̩], ត[t], ទ[d], ប[p], ព[b]។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. ទឡ្ហមិត្ត)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ឝិថិល)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់