វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សីមន្តរិក

[សី-ម៉ន់-តៈ-រិក]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: [សី-ម៉ន់-តៈ-រិក] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ទីដែលរាំងព្រំប្រទល់។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

ទីដែលរាំងព្រំប្រទល់។

២

ផ្ទៃដីក្រៅនិមិត្តសីមា ដែលសង្ឃទុកឱ្យសល់ជាចន្លោះរាំងព្រំប្រទល់ (មិនសូត្រចងជាសីមា) មិនឱ្យសីមានិងសីមាប៉ះពាល់គ្នា :

ឧទាហរណ៍

“កាលណាចងសីមា សង្ឃត្រូវទុកសីមន្តរិករាំងព្រំប្រទល់ (ព.វិ.)។”

៣

ថ្មឥតមានកម្រិតទំហំនិងកម្ពស់ ដែលព្រះភិក្ខុសង្ឃឱ្យដាំជាសម្គាល់ទីដីសីមន្តរិក, ដាំឃ្លាតចេញពីខាងក្រៅនៃនិមន្តសីមាចេញទៅប្រវែងមួយគក់ឬមួយចំអាមឬក៏យ៉ាងខ្លីបំផុតត្រឹមបួនធ្នាប់ក៏បាន, បើឱ្យឃ្លាតឆ្ងាយជាងប្រមាណនេះទៅទៀតក៏ជាការប្រពៃ។ រាជិ គឺស្លឹកសីមា ១គូ ដាំទន្ទឹមគ្នាមួយសន្លឹកខាងក្នុងជានិមិត្តសីមា មួយសន្លឹកខាងក្រៅជាសីមន្តរិកបាសាណ ទីដីចន្លោះត្រង់កណ្ដាលជាដីសីមន្តរិក មិនឱ្យទីដីសីមានិងដីសីមាទាំង ២ខាងប៉ះទង្គិចគ្នា (ព.វិ.)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. < សីមា "ព្រំដែន, ព្រំប្រទល់" + អន្តរិក "ដែលឋិតនៅត្រង់ចន្លោះ, ដែលរាំងចន្លោះ"; សំ. សីមាន្តរិក)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់