វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សីសៈ

នាម· noun [សី-សៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [សី-សៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សំណខ្មៅ; ស័ង្កសី; ស៊ីវិឡាត។ (សំ. ឝីឞ៌) ក្បាល។ ប្រើជាសមណសព្ទ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សីស—

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៧ ន័យ

១

សំណខ្មៅ; ស័ង្កសី; ស៊ីវិឡាត។ (សំ. ឝីឞ៌) ក្បាល។ ប្រើជាសមណសព្ទ :

ឧទាហរណ៍

“អាត្មាមិនសូវសប្បាយចេះតែឈឺ សីសៈ។”

២

ទោសកាត់ក្បាល (ទោសប្រហារជីវិតដោយកាត់ក)។

៣

គ្រឿងការពារក្បាល គឺដួន, មួក។

៤

(ម.ព. សីសតាណ)។

៥

ការអង្រួនក្បាល, ការគ្រវីឬងក់ក្បាល។

៦

រោគឈឺក្បាល, ជំងឺក្បាល។

៧

ឈ្នួតក្បាល។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. សិរ ផង)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.; បា. សីស)

បន្តរៀនទៀត