វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សុខុម

គុណនាម· adjective [សុ-ខុំ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: adjective · [សុ-ខុំ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ល្អិត, ឆ្មារ, ម៉ដ្ឋ; ប៉ផូរ, ផូរផង់; ល្វន់; តូចណាស់; ចង្អៀតក្រយល់; ឈ្លាសវៃ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សុខុម—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៩ ន័យ
១

ល្អិត, ឆ្មារ, ម៉ដ្ឋ; ប៉ផូរ, ផូរផង់; ល្វន់; តូចណាស់; ចង្អៀតក្រយល់; ឈ្លាសវៃ :

ឧទាហរណ៍

“សេចក្ដីសុខុម គឺសេចក្ដីចង្អៀតក្រយល់, អាថ៌កំបាំង។”

២

គំនិតល្អិត; គំនិតជិតដិត។

៣

សម្ដីសុខុម, សម្ដីល្អិត។

៤

ដែលមានដំណើរឬសេចក្ដីល្អិតជ្រាលជ្រៅ :

ឧទាហរណ៍

“ព្រះអភិធម្មជាធម៌សុខុមគម្ភីរភាព។”

៥

ឆវីម៉ដ្ឋផូរផង់, អ្នកដែលមានឆវីម៉ដ្ឋប៉ផូរ។

៦

ធម៌សុខុម។

៧

ប្រាជ្ញាល្អិត, ប្រាជ្ញឈ្លាសវៃ។

៨

ព័ណ៌ឬសម្បុរផូរផង់។

៩

សំពត់សាច់ម៉ដ្ឋ។

១០

ភាពសុខុម។

១១

គំនិតល្អិត។

១២

(ម.ព. សុខុមមន្តី)។

១៣

អ្នកដែលមានការប្រឹក្សាយ៉ាងល្អិត។

១៤

(ម.ព. សុខុមព័ណ៌)។

១៥

(ម.ព. សុខុមកថា)។

១៦

(ម.ព. សុខុមវាទី)។

១៧

អ្នកដែលច្រើនប្រើសម្ដីល្អិត។

១៨

សត្វល្អិត :

ឧទាហរណ៍

“កណ្ដូប, កន្ទុំរុយ, មូស, ក្អាត, សុច, កណ្ដៀរ, ...ជាសុខុមសត្ត។ល។”

១៩

(ម.ព. សុខុមសត្ត)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា សុខុមមន្តិនី)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. សូក្ស្ម)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់