វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុខោទ័យ
នាម· noun [សុ-ខោ-ទៃ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [សុ-ខោ-ទៃ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការតាំងឡើងឬកើតឡើងនៃសេចក្ដីសុខ, កំណើតសេចក្ដីសុខ :
Learner aid: noun · [សុ-ខោ-ទៃ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការតាំងឡើងឬកើតឡើងនៃសេចក្ដីសុខ, កំណើតសេចក្ដីសុខ :
ការតាំងឡើងឬកើតឡើងនៃសេចក្ដីសុខ, កំណើតសេចក្ដីសុខ :
“កុសលជាសុខោទ័យរបស់សត្វលោក។”
(អ.ថ. សាត់-ត្វៈ-លោក, កុំថា សាត់-លោក)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បា. សុខោទយ < សុខ + ឧទយ "ការតាំងឡើង; ការលេចឡើង ឬ កើតឡើង; ការរះឡើង")