វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សុចិ

គុណនាម· adjective [សុ-ចិ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: adjective · [សុ-ចិ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ស្អាត, បរិសុទ្ធ, ហ្មត់ហ្មង, ឥតមន្ទិល, សុទ្ធ, ជ្រះ; សមរម្យ; ស; ថ្លា; ភ្លឺ, រុងរឿង, ត្រចះ, ត្រចង់; ល្អ; ស្លូតត្រង់។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សុចិ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៤ ន័យ
១

ស្អាត, បរិសុទ្ធ, ហ្មត់ហ្មង, ឥតមន្ទិល, សុទ្ធ, ជ្រះ; សមរម្យ; ស; ថ្លា; ភ្លឺ, រុងរឿង, ត្រចះ, ត្រចង់; ល្អ; ស្លូតត្រង់។

២

សេចក្ដីស្អាត, បរិសុទ្ធិ, ...។

៣

អំពើបរិសុទ្ធ; អ្នកដែលមានអំពើស្អាត។

៤

ចរិតល្អ; អ្នកដែលមានចរិតល្អ។

៥

ចរិយាល្អ; ការប្រព្រឹត្តស្លូតត្រង់។

៦

ធ្មេញស; អ្នកដែលមានធ្មេញស; របស់ដែលធ្វើដោយភ្លុកសុទ្ធ។

៧

ធម៌បរិសុទ្ធ។

៨

ភាវៈស្អាត; ដែលមានភាពល្អ។

៩

ទីស្អាត។

១០

រស្មីត្រចះ។

១១

ពូជពង្សល្អ; អ្នកដែលមានវង្សត្រកូលល្អ។

១២

ទ្រង់ទ្រាយល្អ; ដែលមានទ្រង់ទ្រាយសមរម្យ។

១៣

សភាពល្អ; អ្នកដែលមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ល្អ។

១៤

មារយាទត្រឹមត្រូវ; អ្នកដែលមានមារយាទល្អ។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ឝុចិ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់