វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សុញ្ញោ

កិរិយាសព្ទ, គុណនាម· verb, adjective [សុញ-ញ៉ោ]មកពីភាសាបាលី

Learner aid: verb, adjective · [សុញ-ញ៉ោ] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

(ព.សា.) សូន្យ, ទទេ; ទាល់គំនិត; ទាល់ប៉ុច; ស្រុញត្រឹមប៉ុណ្ណោះ, ទៅទៀតពុំរួច :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

(ព.សា.) សូន្យ, ទទេ; ទាល់គំនិត; ទាល់ប៉ុច; ស្រុញត្រឹមប៉ុណ្ណោះ, ទៅទៀតពុំរួច :

ឧទាហរណ៍

“វាសុញ្ញោ ត្រឹមណឹងហើយ!; ការហ្នឹងវាសុញ្ញោអស់កើតជាអីហើយ!”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី

From Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. < សុញ្ញ "សូន្យ")

បន្តរៀនទៀត