វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សុទន្ត

គុណនាម· adjective [សុ-ទ័ន] ឬ [សុ-ទ័ន-តៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: adjective · [សុ-ទ័ន] ឬ [សុ-ទ័ន-តៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលទូន្មានល្អហើយ, ដែលបានហាត់ឬបង្ហាត់ថ្នឹកហើយ, ដែលហ្វឹកឬបង្វឹកបានបទហើយ។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

ដែលទូន្មានល្អហើយ, ដែលបានហាត់ឬបង្ហាត់ថ្នឹកហើយ, ដែលហ្វឹកឬបង្វឹកបានបទហើយ។

២

ចិត្តដែលបានទូន្មានប្រពៃហើយ។

៣

បុរសអ្នកហាត់រៀនបានបទ។

៤

សត្វដែលគេបង្ហាត់ថ្នឹកហើយ, បានបទហើយ។

៥

(ម.ព. សុទន្តសត្ត)។

៦

សត្វញីដែលគេបានបង្វឹកបានបទហើយ បើមនុស្សថា ស្ត្រីដែលបានបង្វឹកខ្លួនបានបទហើយ :

ឧទាហរណ៍

“(ព.កា.) សុទន្តសុទន្តី ដែលឃ្មាតខ្មីបង្វឹកចិត្ត គេរែងមានគំនិត គិតឆ្អិនឆ្អៅមិនសៅហ្មង។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. សុទាន្ត)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់