វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សុរិយ

នាម· noun [សុ-រ៉ិ-យ៉ៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [សុ-រ៉ិ-យ៉ៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ព្រះអាទិត្យ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សុរិយា—សុរិយោ—សុរិយ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៨ ន័យ
១

ព្រះអាទិត្យ។

២

រស្មីព្រះអាទិត្យ។

៣

(ម.ព. សុរិយករ)។

៤

ពេលថ្ងៃត្រង់។

៥

ដំណើរព្រះអាទិត្យ :

ឧទាហរណ៍

“ខែសុរិយគតិ។”

៦

គោត្រឬផៅពង្សព្រះអាទិត្យ, អាទិច្ចពន្ធុ, គោតមគោត្ត :

ឧទាហរណ៍

“វង្សរបស់ព្រះសក្យមុនីគោតម)។”

៧

សុរិយគតិ, ដំណើរព្រះអាទិត្យ។

៨

កម្ដៅថ្ងៃ។

៩

អំណាចព្រះអាទិត្យ។

១០

ទេវបុត្តឈ្មោះសុរិយ (ព្រះអាទិត្យ)។

១១

ដូចគ្នានឹង សុរិយវង្ស។

១២

(ម.ព. សុរិយគោត្ត)។

១៣

មណ្ឌលព្រះអាទិត្យ, ដួងព្រះអាទិត្យ។

១៤

កម្រងឬខ្សែរស្មីព្រះអាទិត្យ។

១៥

(ម.ព. សុរិយចរ)។

១៦

(ម.ព. សុរិយករ)។

១៧

ពង្សព្រះអាទិត្យ (សុរិយគោត្ត, សុរិយពន្ធុ, អាទិច្ចពន្ធុ, គោតមគោត្ត) ; វង្សរបស់ព្រះរាម (ក្នុងរឿងរាមកេរ្តិ៍)។

១៨

កម្ដៅថ្ងៃដែលក្ដៅខ្លាំង។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. ចន្ទគតិ។ ម.ព. រាសី ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. សូយ៌)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់