វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុរិយ
នាម· noun [សុ-រ៉ិ-យ៉ៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [សុ-រ៉ិ-យ៉ៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ព្រះអាទិត្យ។
Learner aid: noun · [សុ-រ៉ិ-យ៉ៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ព្រះអាទិត្យ។
ព្រះអាទិត្យ។
រស្មីព្រះអាទិត្យ។
(ម.ព. សុរិយករ)។
ពេលថ្ងៃត្រង់។
ដំណើរព្រះអាទិត្យ :
“ខែសុរិយគតិ។”
គោត្រឬផៅពង្សព្រះអាទិត្យ, អាទិច្ចពន្ធុ, គោតមគោត្ត :
“វង្សរបស់ព្រះសក្យមុនីគោតម)។”
សុរិយគតិ, ដំណើរព្រះអាទិត្យ។
កម្ដៅថ្ងៃ។
អំណាចព្រះអាទិត្យ។
ទេវបុត្តឈ្មោះសុរិយ (ព្រះអាទិត្យ)។
ដូចគ្នានឹង សុរិយវង្ស។
(ម.ព. សុរិយគោត្ត)។
មណ្ឌលព្រះអាទិត្យ, ដួងព្រះអាទិត្យ។
កម្រងឬខ្សែរស្មីព្រះអាទិត្យ។
(ម.ព. សុរិយចរ)។
(ម.ព. សុរិយករ)។
ពង្សព្រះអាទិត្យ (សុរិយគោត្ត, សុរិយពន្ធុ, អាទិច្ចពន្ធុ, គោតមគោត្ត) ; វង្សរបស់ព្រះរាម (ក្នុងរឿងរាមកេរ្តិ៍)។
កម្ដៅថ្ងៃដែលក្ដៅខ្លាំង។
(ព.ផ្ទ. ចន្ទគតិ។ ម.ព. រាសី ផង)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. សូយ៌)