វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សុវិជ្ជា

នាម· noun [សុ-វិច-ជា]មកពីភាសាបាលី

Learner aid: noun · [សុ-វិច-ជា] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

វិជ្ជាល្អ, ចំណេះដែលយោងអាត្មាឱ្យបានទ្រព្យធនបុណ្យស័ក្ដិសុខចម្រើន :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សុវិទ្យា
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

វិជ្ជាល្អ, ចំណេះដែលយោងអាត្មាឱ្យបានទ្រព្យធនបុណ្យស័ក្ដិសុខចម្រើន :

ឧទាហរណ៍

“សុវិជ្ជា ជាទ្រព្យធនមិនស្រាលមិនធ្ងន់ជាប់នៅជានិច្ចក្នុងខ្លួនប្រាណ កាលបើគេមិនឱ្យចោរលួចយកពុំបាន វិសេសជាងទ្រព្យនានាជារូបី។ (ព.កា.) ថា រីសុវិជ្ជា ចូរកូនរាល់គ្នា ប្រឹងរៀនកុំធ្លោយ ព្រោះជាចំណេះ កម្ចាត់កម្សោយ រៀនចេះតែងឱ្យ សម្រេចផលល្អ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. ទុព្វិជ្ជាឬទុរ្វិទ្យា)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី

From Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់