វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុស
គុណកិរិយា, គុណនាម· adverb, adjective [សុស]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: adverb, adjective · [សុស] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលឆេះទៅជាផេះ; ដែលឆេះផុយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៨ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលឆេះទៅជាផេះ; ដែលឆេះផុយ :
ឧទាហរណ៍
“ឆេះសុស; កំបោរថ្មសុស។”
២
ឆេះទៅជាផេះ; ឆេះផុយ។
៣
សព្វ; ដាស, ដាសពាស, ពាសពេញ ឬពេញពាស; រខុញ; សព្វអន្លើ, សព្វសាច់ :
ឧទាហរណ៍
“ដើរសុសដី, ឮសុសសព្វ។”
៤
មុខមានស្នាមអុតរខុញឬដាសពាស :
ឧទាហរណ៍
“ដើរសុសបរទ, កណ្ដៀរស៊ីសុសបរទ។”
៥
(ព.ប្រ.) សុសដូចជាបរទស៊ីគ្មានសល់សាច់, សុសសព្វឥតសល់។
៦
សព្វអន្លើ :
ឧទាហរណ៍
“ដើរសុសសព្វ។”
៧
សព្វសាច់, មិនសល់សាច់ :
ឧទាហរណ៍
“ឈឺសុសសាច់, ដំបៅសុសសាច់។”
៨
សាយសព្វអន្លើ, លេចឮសព្វអន្លើ :
ឧទាហរណ៍
“ឮសុសសាយ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. សុស{¥¥}១{££} ផង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សុស; សំ. ឝុឞ "ស្ងួត, ក្រៀម; ជ្រប់, សញ្ជប់សញ្ជឹង; ក្រៀមក្រំ; ស្រពោនស្រពាប់; ទ្រមឹងទ្រមើយ")
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់