វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សូក

កិរិយាសព្ទ· verb [សូក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត

Learner aid: verb · [សូក] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឱ្យសំណូក; ឱ្យប្រាក់ឬទ្រព្យរបស់អ្វីទៅគេដោយសម្ងាត់ឱ្យគេអាណិត :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ
១

ឱ្យសំណូក; ឱ្យប្រាក់ឬទ្រព្យរបស់អ្វីទៅគេដោយសម្ងាត់ឱ្យគេអាណិត :

ឧទាហរណ៍

“យកប្រាក់ ៣០០ រៀលទៅសូក ...។”

២

ឱ្យសំណូកដើម្បីឱ្យគេសុខចិត្ត។

៣

សូករំលែកប្រយោជន៍ខ្លះឱ្យអ្នកទទួលសំណូក គឺសូកអ្នកតូចឱ្យយកសំណូកផ្សេងទៅជូនអ្នកធំ។

៤

ឱ្យសំណូកញាត់ញៀតនាយអាយ គឺសូកអ្នកនេះខ្លះអ្នកនោះខ្លះ។

៥

ឱ្យសំណូកផងអង្វរផង, ឱ្យសំណូកអង្វរចិត្ត។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត

From Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ឝូក ន."សេចក្ដីអាណិត; ពុកចង្កា; ប្រែង")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់