វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សូក
កិរិយាសព្ទ· verb [សូក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
Learner aid: verb · [សូក] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឱ្យសំណូក; ឱ្យប្រាក់ឬទ្រព្យរបស់អ្វីទៅគេដោយសម្ងាត់ឱ្យគេអាណិត :
Learner aid: verb · [សូក] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឱ្យសំណូក; ឱ្យប្រាក់ឬទ្រព្យរបស់អ្វីទៅគេដោយសម្ងាត់ឱ្យគេអាណិត :
ឱ្យសំណូក; ឱ្យប្រាក់ឬទ្រព្យរបស់អ្វីទៅគេដោយសម្ងាត់ឱ្យគេអាណិត :
“យកប្រាក់ ៣០០ រៀលទៅសូក ...។”
ឱ្យសំណូកដើម្បីឱ្យគេសុខចិត្ត។
សូករំលែកប្រយោជន៍ខ្លះឱ្យអ្នកទទួលសំណូក គឺសូកអ្នកតូចឱ្យយកសំណូកផ្សេងទៅជូនអ្នកធំ។
ឱ្យសំណូកញាត់ញៀតនាយអាយ គឺសូកអ្នកនេះខ្លះអ្នកនោះខ្លះ។
ឱ្យសំណូកផងអង្វរផង, ឱ្យសំណូកអង្វរចិត្ត។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
From Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ឝូក ន."សេចក្ដីអាណិត; ពុកចង្កា; ប្រែង")