វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សូន្យ
គុណនាម· adjective [សូន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: adjective · [សូន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធេង, ទទេ, សោះទទេ, ឃែត។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៨ ន័យនិយមន័យ
១
ធេង, ទទេ, សោះទទេ, ឃែត។
២
ភាវៈទទេ; អាកាស។
៣
សូន្យឥតឮសូរសព្ទឬដំណឹងអ្វីសោះ :
ឧទាហរណ៍
“ស្ងាត់សូន្យឈឹង។”
៤
សូន្យគ្មានពន្លឺតិចតួច :
ឧទាហរណ៍
“ងងឹតសូន្យសុង។”
៥
ឃែតទទេ, ឥតអំពើ, ឥតប្រយោជន៍ :
ឧទាហរណ៍
“បុរសសោះសូន្យ បុរសឥតអំពើ, មនុស្សចោលម្សៀត (មោឃបុរស)។”
៦
(ម.ព. សូន្យសោះ)។
៧
ពិន្ទុឬក្បិល, និគ្គហិត (°)។
៨
លេខតាងចំនួនទទេ (០) :
ឧទាហរណ៍
“លេខ១សូន្យ១ពីក្រោយ = ១០, លេខ១សូន្យ២ពីក្រោយ = ១០០។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. សុញ្ញ ផង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ឝូន្យ; បា. សុញ្ញ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់