វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សូរ
នាម· noun [សូ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [សូ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សព្ទ, សំឡេង; សំឡេងលាន់ឮ :
Learner aid: noun · [សូ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សព្ទ, សំឡេង; សំឡេងលាន់ឮ :
សព្ទ, សំឡេង; សំឡេងលាន់ឮ :
“សូរភ្លេង, សូរផ្គរ, សូរកាំភ្លើង, ឥតសូរ។”
សូរសំឡេងឬសំឡេងភ្លៀងក្លា; (រ.ស.) :
“ព្រះសូរសៀង។”
ក្លៀវក្លា, អង់អាច, ក្លាហាន, អាចហាន, ដែលមានចិត្តមុត, មោះមុត។
អ្នកក្លៀវក្លា, អ្នកអង់អាច, ...អ្នកចម្បាំង។
ចិត្តក្លាហាន។
បុរសក្លៀវក្លា; អ្នកចម្បាំង។
សម្ដីក្លៀវក្លា, សម្ដីក្អេងក្អាង; សម្ដីអ្នកក្លៀវក្លា។
ភាពក្លៀវក្លា, សេចក្ដីអង់អាច។
ចម្បាំងក្លាខ្លាំង។
(ម.ព. សូរពាក្យ)។
សេនាចិត្តមុត។
ព្រះអាទិត្យ។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ឝូរ)