វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សូរ

នាម· noun [សូ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [សូ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សព្ទ, សំឡេង; សំឡេងលាន់ឮ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១២ ន័យ
១

សព្ទ, សំឡេង; សំឡេងលាន់ឮ :

ឧទាហរណ៍

“សូរភ្លេង, សូរផ្គរ, សូរកាំភ្លើង, ឥតសូរ។”

២

សូរសំឡេងឬសំឡេងភ្លៀងក្លា; (រ.ស.) :

ឧទាហរណ៍

“ព្រះសូរសៀង។”

៣

ក្លៀវក្លា, អង់អាច, ក្លាហាន, អាចហាន, ដែលមានចិត្តមុត, មោះមុត។

៤

អ្នកក្លៀវក្លា, អ្នកអង់អាច, ...អ្នកចម្បាំង។

៥

ចិត្តក្លាហាន។

៦

បុរសក្លៀវក្លា; អ្នកចម្បាំង។

៧

សម្ដីក្លៀវក្លា, សម្ដីក្អេងក្អាង; សម្ដីអ្នកក្លៀវក្លា។

៨

ភាពក្លៀវក្លា, សេចក្ដីអង់អាច។

៩

ចម្បាំងក្លាខ្លាំង។

១០

(ម.ព. សូរពាក្យ)។

១១

សេនាចិត្តមុត។

១២

ព្រះអាទិត្យ។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ឝូរ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់