វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សេវនៈ

នាម· noun [សេ-វ៉ៈ-ណៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [សេ-វ៉ៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការសេពគប់, ការគប់រក, ការរាប់រក, ការរាប់រកយកជាគ្នា; ការជិតដិតស្និទ្ធស្នាល :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សេវនា សេវ័ន

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“សេវនៈជាធម្មជាតនាំឱ្យដោយតាម។”

២

ធម៌សេពគប់, ដំណើររាប់រកយកជាគ្នា។

៣

ភាវៈឬដំណើរសេពគប់។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សេវន ឬ —នា; សំ.សេវន)

បន្តរៀនទៀត