វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សែនត្វ័ន

នាម· noun [សែន-ត្វាន់](ស.)

Learner aid: noun · [សែន-ត្វាន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ផ្លិតមូល ធ្វើដោយសំពត់ផ្កាមាសឬផ្កាប្រាក់ជាដើម មានដងវែងក្ងក់ខាងចុង ជាគ្រឿងបាំងកម្ដៅថ្ងៃមិនឱ្យចាំងត្រូវ សម្រាប់ប្រើក្នុងព្រះរាជពិធីហែធំៗ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សែនត្វាន់
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ផ្លិតមូល ធ្វើដោយសំពត់ផ្កាមាសឬផ្កាប្រាក់ជាដើម មានដងវែងក្ងក់ខាងចុង ជាគ្រឿងបាំងកម្ដៅថ្ងៃមិនឱ្យចាំងត្រូវ សម្រាប់ប្រើក្នុងព្រះរាជពិធីហែធំៗ :

ឧទាហរណ៍

“មានចាមរ បៃមន់ សែនត្វ័ន ក្លស់អភិរម្យ។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

(ស.)

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស.)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ផ្ទះនាមផ្លូវនាមការងារនាម