វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សោកសៅ
កិរិយាសព្ទ· verb [សោក-សៅ]
Learner aid: verb · [សោក-សៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សោកទាល់តែសៅសម្បុរ, សោកសង្រេង, សោកជ្រប់ខ្លាំង។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សៅសោក
Learner aid: verb · [សោក-សៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សោកទាល់តែសៅសម្បុរ, សោកសង្រេង, សោកជ្រប់ខ្លាំង។
សោកទាល់តែសៅសម្បុរ, សោកសង្រេង, សោកជ្រប់ខ្លាំង។
(ម.ព. ស្ដាយ ផង)។