វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សោមនស្ស
នាម· noun [សោ-ម៉ៈ-ន័ស]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [សោ-ម៉ៈ-ន័ស] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីសប្បាយចិត្ត, សេចក្ដីរីករាយសប្បាយ; អំណរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
សេចក្ដីសប្បាយចិត្ត, សេចក្ដីរីករាយសប្បាយ; អំណរ :
ឧទាហរណ៍
“មានសោមនស្ស។”
២
ដំណើរទទួលអារម្មណ៍ជាសោមនស្ស។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(មិនបាច់ប្រើ សេចក្ដី ផ្សំជា សេចក្ដីសោមនស្ស ទេ។ ព.ផ្ទ. ទោមនស្ស)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. សៅមនស្ស)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់