វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សោយ
កិរិយាសព្ទ· verb [សោយ](បុរាណប្រើ ស្វោយ ស. ប្រើ ស្វេយ)
Learner aid: verb · [សោយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទទួលរងអារម្មណ៍ជាសុខឬជាទុក្ខ :
Learner aid: verb · [សោយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទទួលរងអារម្មណ៍ជាសុខឬជាទុក្ខ :
ទទួលរងអារម្មណ៍ជាសុខឬជាទុក្ខ :
“សោយសុខ, សោយទុក្ខ, សោយផលកម្ម។”
(រ.ស.) បរិភោគ, ស៊ី, ផឹក :
“ព្រះករុណាកំពុងសោយ។”
ស៊ី, ផឹក (ពាក្យអ្នកសែនខ្មោចឬអ្នកនិយាយទៅរករូបអារក្ស) :
“អញ្ជើញអស់លោកសេពសោយចុះ!”
(បុរាណប្រើ ស្វោយ ស. ប្រើ ស្វេយ)
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បុរាណប្រើ ស្វោយ ស. ប្រើ ស្វេយ)