វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សៅភាគ្យ

នាម· noun [សៅ-ភាក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [សៅ-ភាក] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

លំអ; ស្រីសួស្ដី; សេចក្ដីសុខ, សេចក្ដីចម្រើន; លាភ (ប្រើជា សោភគ្គ ក៏បាន; (ព.កា.) ប្រើក្លាយជា សៅវភាគ្យ ក៏មាន)។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សោភគ្គសៅវភាគ្យ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

លំអ; ស្រីសួស្ដី; សេចក្ដីសុខ, សេចក្ដីចម្រើន; លាភ (ប្រើជា សោភគ្គ ក៏បាន; (ព.កា.) ប្រើក្លាយជា សៅវភាគ្យ ក៏មាន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.; បា. សោភគ្គ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់