វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សៅហ្មង

កិរិយាសព្ទ, គុណនាម· verb, adjective [សៅ-ម៉ង](ស. ស. សរសេរជា ឝ្រៅហ្ម្ចង អ.ថ. សៅហ្ម៎ង)

Learner aid: verb, adjective · [សៅ-ម៉ង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អាប់អន់, មានមន្ទិល, ប្រឡាក់, មិនបរិសុទ្ធ, មានមោះហ្មង :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សៅម៉ង

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ

១

អាប់អន់, មានមន្ទិល, ប្រឡាក់, មិនបរិសុទ្ធ, មានមោះហ្មង :

ឧទាហរណ៍

“ចិត្តសៅហ្មង, សីលសៅហ្មង, របស់សៅហ្មង។”

២

សេចក្ដីអាប់អន់, មន្ទិល, ភាពមោះហ្មង :

ឧទាហរណ៍

“មានសៅហ្មង។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

(ស. ស. សរសេរជា ឝ្រៅហ្ម្ចង អ.ថ. សៅហ្ម៎ង)

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. ស. សរសេរជា ឝ្រៅហ្ម្ចង អ.ថ. សៅហ្ម៎ង)

បន្តរៀនទៀត