វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំណំ
គុណនាម· adjective [សំ-ណំ]
Learner aid: adjective · [សំ-ណំ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលធំហំ, ដែលហំសមរម្យ; ដែលសម (ល្មម) នឹង, ទំនងនឹង :
Learner aid: adjective · [សំ-ណំ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលធំហំ, ដែលហំសមរម្យ; ដែលសម (ល្មម) នឹង, ទំនងនឹង :
ដែលធំហំ, ដែលហំសមរម្យ; ដែលសម (ល្មម) នឹង, ទំនងនឹង :
“មាឌសំណំ; ឈ្មោះហ្នឹងសំណំនឹងរូបរាងគាត់, កីឡាករនេះសំណំនឹងឈ្នះការប្រកួត។”
សំណំសមសួន, មាំមួន :
“ធ្វើឫកពាជាមនុស្សចាស់សំណំសំនួន។”