វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំនួនវោហារសព្ទ
នាម· noun [សំ-នួន-វោ-ហា-ស័ប]
Learner aid: noun · [សំ-នួន-វោ-ហា-ស័ប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ភាសា.) កន្សោមស្អិតដែលមានន័យធៀបប្លែកពីន័យដើមរបស់ពាក្យដែលផ្សំគ្នានោះ។ គេច្រើនហៅកាត់ថា សំនួនវោហារ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(ភាសា.) កន្សោមស្អិតដែលមានន័យធៀបប្លែកពីន័យដើមរបស់ពាក្យដែលផ្សំគ្នានោះ។ គេច្រើនហៅកាត់ថា សំនួនវោហារ :
ឧទាហរណ៍
“ពាក្យ«មុខរឹង» ជាសំនួនវោហារសព្ទ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់