វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សំបុត្រ

នាម· noun [សំ-បុត]

Learner aid: noun · [សំ-បុត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សេចក្ដីដែលសរសេររួចហើយត្រូវដាក់ក្នុងស្រោមឬត្រូវខ្ចប់ឱ្យជិតដិត; អក្សរដែលសរសេរនៅផ្ទៃក្រដាសជាពាក្យរាយសេចក្ដីជាជំនួសការនិយាយមាត់ទទេ ឬទុកជាការសម្លាកសំខាន់; ចុតហ្មាយ; ដីកា; ... :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សម្បុដសំបុដ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

សេចក្ដីដែលសរសេររួចហើយត្រូវដាក់ក្នុងស្រោមឬត្រូវខ្ចប់ឱ្យជិតដិត; អក្សរដែលសរសេរនៅផ្ទៃក្រដាសជាពាក្យរាយសេចក្ដីជាជំនួសការនិយាយមាត់ទទេ ឬទុកជាការសម្លាកសំខាន់; ចុតហ្មាយ; ដីកា; ... :

ឧទាហរណ៍

“សរសេរសំបុត្រ, ស្រោមសំបុត្រ, ផ្ញើសំបុត្រ។”

២

សំបុត្ររាយការណ៍ឆ្លើយតបត្រឡប់ទៅវិញ។

៣

សំបុត្រសាធារណៈ, សំបុត្ររាយរង។

៤

សំបុត្រសួរសុខទុក្ខ។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បោះសំបុត្រ
បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ផ្កានាមផ្ទះនាមផ្លូវនាម