វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំបូងសង្រូង
កិរិយាសព្ទ· verb [សំ-បូង-សង់-រ៉ូង]
Learner aid: verb · [សំ-បូង-សង់-រ៉ូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោលពាក្យបូរបាច់ប្រតិស្ឋអធិស្ឋាន, ពោលពាក្យរំឭករំលើក ស្រាវជ្រាវរាវរកគុណឬអំពើល្អដែលបានធ្វើរួចមកហើយ, បួងសួងដើម្បីឱ្យបានសម្រេចការសមបំណង :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សម្បូងសង្រូង