វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំរឹទ្ធ
នាម· noun [សំ-រ៉ិត]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [សំ-រ៉ិត] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីសម្រេច; សេចក្ដីចម្រើន; ការលូតលាស់, ដុះដាល; ផលសម្រេច។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
សេចក្ដីសម្រេច; សេចក្ដីចម្រើន; ការលូតលាស់, ដុះដាល; ផលសម្រេច។
២
ខ្មែរហៅលោហៈមួយប្រភេទកើតអំពីការលាយផ្សំលោហជាតិផ្សេងៗ មានដែក, ស្ពាន់ជាដើម, សន្មតថាជារបស់ត្រជាក់ត្រជំនាំឱ្យសម្រេចប្រយោជន៍ផ្សេងៗ (ច្រើនសរសេរ សំរឹទ្ធិ ជាង) :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះសំរឹទ្ធិ, ផ្តិលសំរឹទ្ធិ (សរសេរជា សំឫទ្ធ ឬ សំឫទ្ធិ ក៏បាន)។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
From Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. សំ + ឫទ្ធ ឬ ឫទ្ធិ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់