Learner aid: noun · [ស្កន់] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីវិនាស, ការរំលាងបង់; ឈ្មោះបុត្ររបស់សិវៈ; ឈ្មោះបិសាចពួកមួយជាអ្នកបណ្ដាលឱ្យកើតជំងឺ, ឱ្យកើតចម្បាំង, ឱ្យកើតជាពួកចោរ (តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍) ; ជំងឺដែលបិសាចពួកមួយបណ្ដាលឱ្យកើត; ...។
សេចក្ដីវិនាស, ការរំលាងបង់; ឈ្មោះបុត្ររបស់សិវៈ; ឈ្មោះបិសាចពួកមួយជាអ្នកបណ្ដាលឱ្យកើតជំងឺ, ឱ្យកើតចម្បាំង, ឱ្យកើតជាពួកចោរ (តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍) ; ជំងឺដែលបិសាចពួកមួយបណ្ដាលឱ្យកើត; ...។
មារចូលជ្រែក, មារជ្រែក :
“ត្រូវស្កន្ទមារ។”
ខ្មែរហៅជំងឺដែលចាប់កូនក្មេងតូចៗ បណ្ដាលឱ្យមានអាការៈឈឺប្លែកៗ មានតឹងដើមទ្រូងផ្អើះៗ ក្ដាប់ដៃក្ដាប់ជើងជាដើម :
“ស្កន្ទចាប់, ស្កន្ទជាន់, ជំងឺស្កន្ទ។”
ដំណើរចាប់ជំងឺដែលបណ្ដាលពីបិសាចស្កន្ទ, ជំងឺស្កន្ទចាប់, ស្កន្ទជាន់។
ជំងឺស្កន្ទ។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
From Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.)
