វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ករ
នាម· noun [ស្ក]
Learner aid: noun · [ស្ក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វត្ថុមានរសផ្អែមកើតអំពីទឹកអំពៅ, ទឹកត្នោតជាដើម ដែលរំងាស់ឱ្យបានសាច់ (បា. សក្ខរា; សំ. ឝក៌រា ហៅចំពោះតែ ស្ករក្រាម)។
Learner aid: noun · [ស្ក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វត្ថុមានរសផ្អែមកើតអំពីទឹកអំពៅ, ទឹកត្នោតជាដើម ដែលរំងាស់ឱ្យបានសាច់ (បា. សក្ខរា; សំ. ឝក៌រា ហៅចំពោះតែ ស្ករក្រាម)។
វត្ថុមានរសផ្អែមកើតអំពីទឹកអំពៅ, ទឹកត្នោតជាដើម ដែលរំងាស់ឱ្យបានសាច់ (បា. សក្ខរា; សំ. ឝក៌រា ហៅចំពោះតែ ស្ករក្រាម)។
ស្ករអំពៅមានសាច់រឹងជាដុំៗ សណ្ឋានក្រួស។
ស្ករកើតពីទឹកផ្កាដូង។
ស្ករកើតអំពីទឹកផ្កាត្នោត (ជារបរធំមួយរបស់ខ្មែរ)។
ស្ករកើតពីទឹកផ្កាទន្សែ (ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋមិនដែលធ្វើ)។
ស្ករដែលចាក់ជាផែន (កាលបើដាក់តម្រួតៗគ្នា ស្រាក់នឹងស្លឹកត្នោត ហៅថា ស្ករស្រាក់)។
ស្ករអំពៅមានសាច់ស។
ស្ករបន្ទះដែលកើតពីទឹកអំពៅ។