វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ងាត់
គុណនាម· adjective [ស្ងាត់]
Learner aid: adjective · [ស្ងាត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្ងប់ឥតមានសូរសព្ទ, ឥតលេចឮ; ដែលស្ងប់ឥតជ្រួលច្រាល់ :
Learner aid: adjective · [ស្ងាត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្ងប់ឥតមានសូរសព្ទ, ឥតលេចឮ; ដែលស្ងប់ឥតជ្រួលច្រាល់ :
ដែលស្ងប់ឥតមានសូរសព្ទ, ឥតលេចឮ; ដែលស្ងប់ឥតជ្រួលច្រាល់ :
“ទីស្ងាត់; ចិត្តស្ងាត់ចាកកាម។”
ស្ងាត់មិនលេចឮ។