វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ញុរ
កិរិយាសព្ទ· verb [ស្ញុល]
Learner aid: verb · [ស្ញុល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សំកុកសំកុលជ្រប់ ដោយមានជំងឺឬមិនស្រួលខ្លួន (ចំពោះតែបក្សី) :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស្ញុល
Learner aid: verb · [ស្ញុល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សំកុកសំកុលជ្រប់ ដោយមានជំងឺឬមិនស្រួលខ្លួន (ចំពោះតែបក្សី) :
សំកុកសំកុលជ្រប់ ដោយមានជំងឺឬមិនស្រួលខ្លួន (ចំពោះតែបក្សី) :
“មាន់ស្ញុល, លលកស្ញុល។”
(ស្ញុរ និយាយក្លាយជា ស្ញោរ ក៏មាន)។