វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ដី
កិរិយាសព្ទ· verb [ស្ដី]
Learner aid: verb · [ស្ដី]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
និយាយ, ថា :
Learner aid: verb · [ស្ដី]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
និយាយ, ថា :
និយាយ, ថា :
“សួរមិនស្ដី សួរមិននិយាយ។”
រក, ពឹងរក, រកគេ :
“ស្ដីគេឱ្យចាំផ្ទះ។”
(ម.ព. ស្ដីជេរ)។
(ម.ព. មិនស្ដីរកគ្នា)។
តមមាត់មិននិយាយគ្នា។
ជេរបន្ទោសស្ដីប្រដៅ។
ស្ដីប្រដៅ, ដាស់តឿនក្រើនរំឭក; បន្ទោស :
“គេស្ដីថាបន្តិចបន្តួច កុំឱ្យប្រកាន់ខឹង។”
ទូន្មានប្រដៅ។
ដណ្ដឹងប្រពន្ធ។
ថាឱ្យ, បន្ទោសនៅមុខ។
ឈ្មោះឈើធំមួយប្រភេទ ស្លឹកស្រដៀងនឹងធ្នង់ តែតូចៗជាងស្លឹកធ្នង់បន្តិច ច្រើនដុះនៅក្បែរមាត់ទន្លេ, មាត់ព្រែក, មាត់ស្ទឹង :
“ដើមស្ដី។”