វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ដោះ
កិរិយាសព្ទ· verb [ស្ដោះ]
Learner aid: verb · [ស្ដោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បញ្ចេញទឹកមាត់ចោល។
Learner aid: verb · [ស្ដោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បញ្ចេញទឹកមាត់ចោល។
បញ្ចេញទឹកមាត់ចោល។
ស្ដោះលើឬស្ដោះក្នុង។
សូត្រសែកមន្តអាគម ហើយប្រឹងបិទទប់បបូរមាត់ បញ្ចេញទឹកមាត់ឱ្យចេញល្អិតដូចជាផ្សែងហើយផ្លុំផង (ស្ដោះផ្លុំជំងឺ)។
ស្ដោះដោយបញ្ចេញទឹកមាត់ឱ្យចេញព្រោងទៅលើអ្នកជំងឺ :
“គ្រូស្ដោះព្រួស គ្រូស្ដោះជំងឺ។”