វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្តនិកសត្វ

នាម· noun [ស្តៈ-និ-កៈ-ស័ត] (ជើង ត)មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [ស្តៈ-និ-កៈ-ស័ត] (ជើង ត) — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សត្វមានដោះ គឺសត្វតិរច្ឆានដែលមានដោះឱ្យកូនបៅបាន :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស្តនីសត្វ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

សត្វមានដោះ គឺសត្វតិរច្ឆានដែលមានដោះឱ្យកូនបៅបាន :

ឧទាហរណ៍

“គោ, ក្របី, សេះ, ស្វា, សំពោច, ... ជាស្តនិកសត្វ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ហៅ ថនិកសត្តឬថនីសត្ត ក៏បាន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ស្តនិក, ស្តនី "ដែលមានដោះ" + សត្វ; បា. ថនិក​, ថនី)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់