វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្តុតិ
នាម· noun [ស្តុ-តិ] (ជើង ត)មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ស្តុ-តិ] (ជើង ត) — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីសរសើរ, សេចក្ដីស្ងើច។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស្តុតិ—
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៦ ន័យនិយមន័យ
១
សេចក្ដីសរសើរ, សេចក្ដីស្ងើច។
២
ពាក្យពោលសរសើរ, សម្ងើច។
៣
អ្នកសូត្រពាក្យសរសើរ, អ្នកពោលពាក្យសរសើរគុណ; អ្នកកត់កំណត់ហេតុសរសើរ។
៤
(ម.ព. ស្តុតិបាឋកៈ)។
៥
អ្នកឧស្សាហ៍ពោលសរសើរគេ, អ្នកឧស្សាហ៍ស្ងើចគេ, អ្នកហៃស្ងើចគេ។
៦
(ម.ព. ស្តុតិវាទិន)។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា ស្តុតិបាឋិកា)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.; បា. ថុតិ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់