វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្ត្រី

នាម· noun [ស្ត្រី]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [ស្ត្រី] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ស្រី (ព.ខ្ព.) ជាគូគ្នានឹងបុរស, ត្រូវប្រើឱ្យស្របគ្នាថា បុរសស្ត្រី, ប្រុសស្រី; កុំប្រើ បុរសស្រី, ប្រុសស្ត្រី ដូច្នេះឡើយ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស្ត្រី—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២៦ ន័យ
១

ស្រី (ព.ខ្ព.) ជាគូគ្នានឹងបុរស, ត្រូវប្រើឱ្យស្របគ្នាថា បុរសស្ត្រី, ប្រុសស្រី; កុំប្រើ បុរសស្រី, ប្រុសស្ត្រី ដូច្នេះឡើយ។

២

អ្នកស្រឡាញ់ស្ត្រី, អ្នកងប់ចិត្តទៅរកស្ត្រី។

៣

ការរបស់ស្ត្រី; ស្ត្រីអ្នកបម្រើ។

៤

ទឹកដោះស្ត្រី (ទឹកដោះមនុស្ស)។

៥

(ម.ព. ស្ត្រីក្សីរ)។

៦

ចរិយារបស់ស្ត្រី។

៧

ពួកស្ត្រី, ស្ត្រីទូទៅ។

៨

ជាតិជាស្ត្រី (ស្ត្រី)។

៩

អ្នកលេងស្រី។

១០

អ្នកដែលមិនចូលចិត្តនឹងស្ត្រី, អ្នកស្អប់ស្រី។

១១

ស្ត្រីដែលទុកជាទ្រព្យ; អ្នកដែលមានស្ត្រីជាទ្រព្យ, ដែលលើកស្ត្រីថាជាទ្រព្យ។

១២

ច្បាប់សម្រាប់ស្ត្រី; ច្បាប់បញ្ញត្តចំពោះពួកស្ត្រី។

១៣

ដែលមានស្ត្រីជាមុខ; អ្នកដែលយកស្ត្រី ធ្វើជាមុខ, ដែលអាងតែស្រី។

១៤

ភាពជាស្ត្រី។

១៥

ភេទស្ត្រី។

១៦

មាយាស្ត្រី; កលឧបាយរបស់ស្ត្រី, ពុតស្រី។

១៧

(ម.ព. ស្ត្រីមន្ត្រ)។

១៨

ស្ត្រីកែវ, ស្ត្រីឆើតឆាយ, នាងឆើតឆោម, នាងឆោមឆាយ; លក្ស្មី។

១៩

(ម.ព. ស្ត្រីលក្សណ៍)។

២០

ល័ក្សណ៍របស់ស្ត្រី។

២១

ភេទស្ត្រី; (ព.វ.) សព្ទតន្តីភាសាមានសំស្ក្រឹតនិងបាលីជាដើម ដែលមានការន្តកំណត់ថាជាភេទស្ត្រី :

ឧទាហរណ៍

“កន្យា ឬ កញ្ញា, ទេវតា, ទេវីឬទេពី, ធម្មតា, មាលា, សាលា ជាស្ត្រីលិង្គ។”

២២

(ម.ព. ស្ត្រីលក្សណ៍)។

២៣

ស្ត្រីមានល័ក្សណ៍ដ៏ប្រសើរ។

២៤

(ម.ព. ស្ត្រីវរលក្សណ៍)។

២៥

បុរសដែលស្ត្រីឈ្នះ, ដែលចាញ់អំណាចស្ត្រី, អ្នកដែលចាញ់អំណាចប្រពន្ធ; ប្រុសកំសាកញី។

២៦

សម្ភោគជាមួយនឹងស្ត្រី។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ការន្ត ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.; បា. ថី)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់