វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្នាតក
នាម· noun [ស្នា-តៈ-កៈ] ឬ [ស្នា-ដក់]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ស្នា-តៈ-កៈ] ឬ [ស្នា-ដក់] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកងូតទឹក; អ្នកងូតទឹកជម្រះចង្រៃ; អ្នកងូតទឹកប្រសិទ្ធីក្នុងវេលាចប់កិច្ចសិក្សា (លទ្ធិព្រាហ្មណ៍) ; ប្រើជា ស្នាតកៈ ក៏បាន។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស្នាតិកា
