វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្នូក
នាម· noun [ស្នូក]
Learner aid: noun · [ស្នូក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់មានរាងក្រឡូមខាងក្នុង សណ្ឋានស្នាចតែមានរបាំងខាងដើមនិងខាងចុង (ច្រើនធ្វើដោយឈើ)។
Learner aid: noun · [ស្នូក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់មានរាងក្រឡូមខាងក្នុង សណ្ឋានស្នាចតែមានរបាំងខាងដើមនិងខាងចុង (ច្រើនធ្វើដោយឈើ)។
ប្រដាប់មានរាងក្រឡូមខាងក្នុង សណ្ឋានស្នាចតែមានរបាំងខាងដើមនិងខាងចុង (ច្រើនធ្វើដោយឈើ)។
ស្នូកសម្រាប់ជ្រលក់សំពត់។
ស្នូកសម្រាប់ដាក់បាយជ្រូក។
សំបករាងកាយសត្វអដ្ឋិចម្មជាតិពួកខ្លះ មានអណ្ដើកជាដើម :
“ស្នូកអណ្ដើក, ស្នូកកន្ធាយ។”
ប៉ែកខាងគល់កាំភ្លើង :
“ស្នូកកាំភ្លើង។”
ប្រអប់សំនៀង, តួឧបករណ៍ភ្លេងខ្លះ ដូចជា ចាប៉ី តាខេ រនាត ជាដើម។