វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្នៀត
នាម· noun [ស្នៀត]
Learner aid: noun · [ស្នៀត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់សម្រាប់សៀត, គ្រឿងសៀត។
Learner aid: noun · [ស្នៀត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់សម្រាប់សៀត, គ្រឿងសៀត។
ប្រដាប់សម្រាប់សៀត, គ្រឿងសៀត។
ល្បិច :
“ស្នៀតគុន, ស្នៀតចំបាប់, ស្នៀតដាល់។”
(ព.ប្រ.) ដែលមានល្បិច :
“មនុស្សមានស្នៀត, ស្រីមានស្នៀត។”