វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្បៀង
នាម· noun [ស្បៀង]
Learner aid: noun · [ស្បៀង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងបរិភោគចិញ្ចឹមជីវិតក្នុងការដើរផ្លូវឆ្ងាយ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
គ្រឿងបរិភោគចិញ្ចឹមជីវិតក្នុងការដើរផ្លូវឆ្ងាយ។
២
ជួនកាលហៅគ្រឿងចិញ្ចឹមជីវិតជាប្រក្រតីថា ស្បៀង ដែរក៏មាន។
៣
(ព.ប្រ.) កុសលដែលបម្រុងនឹងឱ្យផលទៅជាតិមុខ :
ឧទាហរណ៍
“ខ្លួនចាស់ហើយគួរសន្សំស្បៀងទុកទៅមុខ។”
៤
ខ្សែវែងឬផ្ដៅទាំងដើមវែងចងលាតសន្ធឹងសម្រាប់ហាលឬពាក់សំពត់ (ច្រើនតែប្រើការហាលចីវរបព្វជិត) :
ឧទាហរណ៍
“ខ្សែស្បៀងចីវរ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់