វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្បែកជើង

នាម· noun [ស្បែក-ជើង]

Learner aid: noun · [ស្បែក-ជើង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ទ្រនាប់ជើងធ្វើដោយស្បែកគោជាដើមដែលសម្លាប់ឱ្យស្លាប់សាច់ហើយ សម្រាប់ពាក់ឱ្យស្រួលជើងដើរ, មានឈ្មោះច្រើនយ៉ាងមាន ស្បែកជើងផ្ទាត់, ស្បែកជើងសង្រែក ជាដើម។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

ទ្រនាប់ជើងធ្វើដោយស្បែកគោជាដើមដែលសម្លាប់ឱ្យស្លាប់សាច់ហើយ សម្រាប់ពាក់ឱ្យស្រួលជើងដើរ, មានឈ្មោះច្រើនយ៉ាងមាន ស្បែកជើងផ្ទាត់, ស្បែកជើងសង្រែក ជាដើម។

២

ស្បែកជើងមួយប្រភេទច្រើនធ្វើពីស្បែកគ្របផ្ទៃប្រអប់ជើងទាំងមូល :

ឧទាហរណ៍

“ស្បែកជើងឃ្លុបរាប, ស្បែកជើងឃ្លុបចងខ្សែ, ស្បែកជើងឃ្លុបកវែង។”

៣

ស្បែកជើងមួយប្រភេទធ្វើពីកៅស៊ូឬប្លាស្ទិក មានខ្សែសម្រាប់ស៊កនៅចន្លោះមេជើងនិងម្រាមជើង :

ឧទាហរណ៍

“ពាក់ស្បែកជើងផ្ទាត់ដើរតាមឆ្នេរខ្សាច់។”

៤

ស្បែកជើងមួយប្រភេទធ្វើពីស្បែក កៅស៊ូឬប្លាស្ទិក មានខ្សែគ្របនៅផ្នែកខាងមុខ និងមានខ្សែមួយទៀតសម្រាប់ព័ទ្ធកែងជើង :

ឧទាហរណ៍

“ពាក់ស្បែកជើងសង្រែក។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់