វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្មុតទ្រុឌ

គុណនាម· adjective [ស្មុត-ទ្រុត]

Learner aid: adjective · [ស្មុត-ទ្រុត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលចេះតែទ្រុឌទ្រោមចុះ, ស្រុតចុះ; ដែលទន់ទាប, ដុនដាប, ថោកទាប; ទ័លក្រក្រៃពេក :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ស៊ុតទ្រុឌ

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ដែលចេះតែទ្រុឌទ្រោមចុះ, ស្រុតចុះ; ដែលទន់ទាប, ដុនដាប, ថោកទាប; ទ័លក្រក្រៃពេក :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សស្មុតទ្រុឌ, ខ្សត់ខ្សោយស្មុតទ្រុឌ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. រែង ផង។ និយាយក្លាយជា ស៊ុតទ្រុឌ ក៏មាន)។

បន្តរៀនទៀត