វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រកី
នាម· noun [ស្រ-កី]
Learner aid: noun · [ស្រ-កី]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អវយវៈមួយប្រភេទ សណ្ឋានច្រាញៗនៅត្រង់ត្រចៀកត្រី សម្រាប់ដកដង្ហើម។
Learner aid: noun · [ស្រ-កី]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អវយវៈមួយប្រភេទ សណ្ឋានច្រាញៗនៅត្រង់ត្រចៀកត្រី សម្រាប់ដកដង្ហើម។
អវយវៈមួយប្រភេទ សណ្ឋានច្រាញៗនៅត្រង់ត្រចៀកត្រី សម្រាប់ដកដង្ហើម។
បណ្ដាញច្រាញៗដែលកើតនៅគល់ធាងដូង, ធាងត្នោត ជាដើម :
“ស្រកីដូង, ស្រកីត្នោត។”